این مطلب جالب را یکی از اعضاء گروپ فراگیر برای من ایمیل کردند که من با اندکی تلخیص تقدیم همه دوستان می کنم.

خسته شدم. هیچی هم نخوندم. امتحان فراگيرم که نزدیکه .خوندن براي قبول شدن با  خوندن براي خوندن فرق داره. روزهايي كه مي گذرندبدون اينكه متوجه باشيم.اول هفته به خودت ميگي اين هفته، هفته قبلو جبران مي كنم . چشم به هم ميذاري هفته تموم شده، هيچي هم نخوندي. نمي دونم چرا هر وقت يه قرار مهم دارم وقت كم ميارم.چند سال پيش كه رفته بودم خدمت سربازي ،سه ماه آموزشي انگاري سه سال طول كشيد ولي يك ماه گذشته آنقدر سريع گذشت كه اصلاً متوجه نشدم كي تموم شد. حساب كه مي كنم مي بينم رويهم رفته به اندازه 2 يا3 روز كامل خوندم. امتحان هم داره مياد و من هم معلوم نيست امسال ديگه مي خوام چيكار كنم. اولين باري كه برنامه رو ديدم گفتم خودشه، همون چيزيه كه لازم داشتم. حالامي بينم كه عيب از من بود نه از برنامه.با همه اين اوصاف از امروز ديگه مي خونم.حتماً. به نظرم اگه آدم به هدفش برسه به خستگيش مي ارزه…….